ديروز براي وصول يک چک به شعبه يکي از بانک هاي تهران مراجعه کردم. در کمال تعجب ديدم که ساعت کار بانک طي ماه رمضان، در روزهاي پنچشنبه از 9 صبح تا 12:30 و در ساير روزها از 9 صبح تا 2 بعد از ظهر تعيين شده است. حسابي حال‌گيري شد چون مي‌خواستم صبح اول وقت کار بانکي را تمام کنم و بعد خودم را به يک جلسه کاري برسانم اما به اين ترتيب بايد حداقل تا ساعت 9 صبح منتظر مي‌ماندم. همانجا کنار بانک با يکي دو نفر از مراجعان ديگر گپ زدم و متوجه شدم که گويا اين بخش‌نامه جديد در اغلب بانک‌هاي کشور اجرا مي‌شود.

با خودم گفتم به اين ترتيب ساعت‌ کار بانک‌ها در اين يک ماه بازهم کاهش يافته است. به نظر من اين وضع واقعا غير قابل تحمل است. حساب کردم ديدم به اين ترتيب هر هفته، از پايان ساعت 2 بعد از ظهر روز چهارشنبه تا ساعت 9 صبح روز شنبه هفته بعد، يعني در طول مدت 67 ساعت، بانک‌ها فقط سه ونيم ساعت به مشتريان سرويس مي‌دهند و شما حدود 63 ساعت صاحب پولي که نزد بانک در يک حساب عادي – منظورم غير از باجه‌هاي خودپرداز است - گذاشته‌ايد نيستيد و اين در مقياس کلان و ملي عدد کوچکي نيست. حالا فکر کنيد که اخيرا به دستور هيات دولت بهره بانکي حساب‌هاي مردم کاهش يافته و به همين دليل اکثر بانک‌ها از پرداخت وام‌هاي مختلف به مردم پرهيز مي‌کنند. به طور خاص، اخيرا ناکامي چند نفر از دوستانم که تازه تشکيل زندگي زناشويي داده‌اند و براي دريافت وام ازدواج به بانک مراجعه کرده‌اند و دست خالي برگشته‌اند، من را شديدا متاسف کرد. ممکن است مانند من اين سوال در ذهنتان به وجود آيد که سيستم بانکي به چه سمت و سويي دارد حرکت مي‌کند؟ بانکي که در طول روز فقط 4-5 ساعت باز است و بهره کمي به پول شما مي‌دهد و وام هم نمي‌دهد، آيا تفاوت چنداني با گاوصندوق دارد؟

با اين وصف من تعجب نمي‌کنم چرا سيستم تجارت الکترونيک و خريد و فروش الکترونيکي کالا و خدمات از طريق اينترنت هنوز در ايران پياده نشده است. تجارت الکترونيک روندي درست برعکس وضعيت کشور ما را به همراه دارد. يعني گردش پول در اقتصاد کشور سرعت مي‌گيرد و حجم آن افزايش پيدا مي‌کند. به کمک اينترنت شما مي‌توانيد در هر لحظه‌اي از شبانه روز صاحب پولي که نزد بانک به امانت گذاشته‌ايد باشيد و هرزمان که خواستيد از آن برداشت کنيد يا به آن اضافه کنيد. در عين حال به دليل حضور ده‌ها شرکت مالي واسطه که مکانيزم فني و پولي تجارت الکترونيک را فراهم مي‌کنند، نرخ بهره به موضوع رقابتي تبديل مي‌شود که ميانگين آن را بازار و نه دولت، تعيين مي‌کند و اينها هيچکدام با وضعيت کنوني نظام بانکي کشور سنخيت ندارد. (البته دولت حتي در کشورهاي صنعتي پيشرفته نيز مهمترين نقش را در تعيين نرخ بهره دارد ولي اينجوري که در کشور ما عمل مي‌شود، عمل نمي‌کنند)

به هرحال من هنوز حيرانم که از آن 67 ساعت فقط 3.5 ساعت صاحب پولم هستم...