در اينترنت دارندگان سايت‌ها و وبلاگهاي ايراني داراي مرزبندي عقيدتي مشخصي نيستند و سايتهاي داخلي در لينک دادن به سايتهاي ديگر دچار محدوديت هستند. باوجودي که در چند جاي سايتم نوشته‌ام که اين سايت (خصوصا با توجه به ماهيت دائما درحال تغيير اينترنت ) دربرابر محتواي سايت‌ها ديگر مسووليتي ندارد , اما يک سوژه جديد و نسبتا پيچيده ذهنم را به خود مشغول کرده‌است و آن اينکه تکليف تبعات حقوقي و قضايي چنين وضعيتي در ايران (با توجه به اوضاع و احوال کنوني جامعه ) چيست؟ آيا گردانندگان هرسايتي بايد نسبت به محتواي ديگر سايت هايي که مستقيما يا به واسطه آگهي‌هاي تبليغاتي به آنها متصل هستند نگران باشند؟ آيا اين به معني اينست که هرکس بايد مراقب باشد که شخصيت‌هاي حقيقي و حقوقي اطرافش در cyberspace چه کساني هستند؟ پس تکليف آزادي بيان چه مي‌شود؟ کابوس آزار دهنده‌اي به نظر مي‌رسد. فعلا ايده‌اي ندارم ولي از حالا مخيله‌ام براي مدل سازي اين سيستم بغرنج بکار افتاده است...